۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ – جراحی کاهش وزن با کاهش احساس گرسنگی و کاهش کالری دریافتی همراه است، اما شواهد مربوط به اینکه این روش در مقایسه با برنامه‌های رژیم غذایی ساختارمند از نظر عادت‌های غذایی طولانی‌مدت، کنترل اشتها و فعالیت بدنی چگونه عمل می‌کند، همچنان اندک است.
در یک مطالعه هم‌گروهی آینده‌نگر، محققان داده‌های ۵۷ بزرگسال مبتلا به چاقی مفرط (میانه سنی ۵۲.۲ سال، میانه BMI ۴۰.۰، ۷۲ درصد زن) را تحلیل کردند. این افراد یا تحت جراحی‌های مختلف (باندینگ معده قابل تنظیم با لاپاروسکوپی [LAGB] ۱۱ نفر، اسلیو معده [SG] ۲۱ نفر، بای‌پس معده [RYGB] ۷ نفر) قرار گرفته بودند و یا در یک برنامه رژیم غذایی ساختارمند (۱۸ نفر) شرکت کرده بودند.
شرکت‌کنندگان بین اکتبر ۲۰۰۹ تا می ۲۰۱۲ جذب شدند و به مدت ۳ سال (تا اکتبر ۲۰۱۵) تحت نظر قرار گرفتند.
ارزیابی‌ها در هفت ویزیت برنامه‌ریزی شده از زمان شروع تا ۳۶ ماه انجام شد که شامل ثبت روزانه غذا (۳ روزه)، مقیاس‌های بصری آنالوگ برای سنجش اشتها و سوابق خوداظهاری فعالیت بدنی بود.
پیامدهای اصلی، تغییر در ترکیب درشت‌مغذی‌ها و فعالیت بدنی روزانه بود؛ پیامدهای ثانویه نیز شامل تغییر در کالری دریافتی، اشتها، دریافت کلسیم و وزن بدن قرار داشت.
یافته‌های کلیدی
· گزارش شد که میزان انرژی دریافتی در طول سال اول به طور متوسط ۱۳۲۲ کیلوژول در هر ویزیت کاهش یافت (P< ۰.۰۰۱) و در کاهش اولیه کالری، تفاوت معناداری بین گروه‌های جراحی و رژیم ساختارمند وجود نداشت.
· بین ماه‌های ۱۲ تا ۲۴، کالری دریافتی روزانه در گروه رژیم غذایی افزایش یافت (به طور متوسط ۳۰۸۹ کیلوژول در هر ویزیت؛ P< ۰.۰۰۱)، اما در گروه‌های جراحی (LAGB، SGو RYGB) این میزان نسبتاً پایدار ماند (P ≤ .006 در مقایسه جراحی با رژیم).
· در سال سوم، وزن پس از جراحی اسلیو (SG) حدود ۲۵.۱٪، پس از بای‌پس (RYGB) حدود ۲۶.۴ ٪ و پس از باندینگ (LAGB) حدود ۱۶.۹٪ نسبت به وزن اولیه کاهش یافته بود. وزن گروه رژیم در سال سوم ارزیابی نشد.
· امتیاز اشتها قبل از وعده غذایی در گروه اسلیو (SG) از میانه ۶ به ۲ در تمام ویزیت‌های بعدی رسید (P ≤ .013). این اثر در گروه LAGB کمتر بود، در گروه RYBکوتاه‌مدت بود و در گروه رژیم غذایی وجود نداشت. تغییرات درشت‌مغذی‌ها عمدتاً ظرف یک سال از بین رفت، اما میزان دریافت کلسیم در گروه‌های RYGBو SG افزایش یافت و فعالیت بدنی متوسط در گروه RYGB ارتقا یافت.
نویسندگان نوشتند: در طول سال اول، میزان کالری دریافتی در بزرگسالان مبتلا به چاقی مفرط، صرف‌نظر از اینکه تحت جراحی باریاتریک (کاهش وزن) قرار گرفته بودند یا یک برنامه رژیم غذایی ساختارمند را دنبال کرده بودند، به طور قابل توجهی کاهش یافت و تفاوت معناداری بین این دو گروه مشاهده نشد. اما پس از سال اول، میزان کالری دریافتی در گروه‌های جراحی نسبتاً پایدار ماند، در حالی که در گروه مداخله رژیمی، این میزان مجدداً افزایش یافت. در بازه زمانی ۳ ساله، وزن شرکت‌کنندگانی که تحت جراحی قرار گرفته بودند، ۱۷ تا ۲۶ درصد کمتر از وزن اولیه آنها باقی ماند.
آنها نتیجه گیری کردند: «از منظر بالینی، این نتایج توصیه‌های فعلی دستورالعمل‌ها را تقویت می‌کند که بر پیگیری‌های مادام‌العمر و چندرشته‌ای، شامل مشاوره تغذیه، مکمل‌های غذایی، حمایت‌های روان‌شناختی و برنامه‌های ساختارمند فعالیت بدنی تأکید دارند.»
منبع:
https://www.medscape.com/viewarticle/surgery-vs-diet-which-better-sustains-lower-energy-intake-2026a10015cb?src=